Het reizen van Griekenland naar Italië stond gisteren 7 augustus helemaal in het teken van de veerboot van Igoumenitsa naar Brindisi. Monty en ik zijn inmiddels een (veerboot)dag verder en kijken terug op een dag met vertrekvoorbereidingen, onverwachte hindernissen en uiteindelijk de overtocht naar Brindisi.
De dag waarop de reis van Griekenland naar Italië begint
De wekker had ik niet gezet, maar ik was wel al uit bed om 7.30 uur. En buiten wachten me twee kattenvriendinnetjes op, die me miauwend goede morgen wensten. Dus gaf ik ze eerst maar een bordje met melk en water, waarvan ze lekker gedronken hebben. Terwijl zij lekker de melk opdronken, zette ik het theewater op en legde ik de kussens op hun plek. Daarna was het tijd om te gaan douchen. Toen ik terugkwam van het douchen, gaf ik mijn kattenvriendjes nog wat yoghurt. Het was tenslotte de laatste dag dat ik ze kon verwennen!
Bijna klaar voor de overtocht naar Italië
Verder heb ik op mijn hele gemakje, totdat het tijd was om te vertrekken, alle spullen op hun vaste plek gelegd. Toen dat was gebeurd, heb ik de watertank leeg laten lopen op het gras onder Monty. Had het meteen een nuttige bestemming😉! Want voor het vertrek naar de veerboot en Italië wilde ik die met vers water gevuld hebben. Dit omdat het beter is om alleen nieuw water te tanken in plaats van oud met vers water te mengen. Rond 10.30 uur (onze tijd) en 11.30 uur (Griekse tijd) ben ik begonnen met de watertank te vullen. Daarmee was alles klaar, nu ja bijna, voor de overtocht van Griekenland naar Italië. Tenslotte reden Monty en ik naar de receptie om te betalen. Nu alles geregeld was, konden Monty en ik eindelijk op weg naar de haven voor de veerboot naar Italië.
Op weg naar de veerboot wordt het zoeken
Dus begon de mega lange rit 😉 naar de haven. Maar in plaats van een rechttoe rechtaan rit, werd het er eentje met wat hindernissen. We begonnen de tocht met een behoorlijk stuk langzaam rijden, maar waardoor dat kwam… geen idee. Ook waren er amper richtingsborden die aangaven waar we heen moesten. Ondanks dat ik de rit op de gps had ingevoerd, maakte het gebrek aan duidelijke borden de route toch nog behoorlijk lastig.
Geen ticket, wel een reservering… en nu?
Eindelijk bij de haven aangekomen ontdekte ik dat mijn bevestigingsmail geen e-tickets bevatte, zoals ik dacht, maar alleen reserveringsbevestigingen. Voor de overtocht van Igoumenitsa naar Brindisi moest ik daarom eerst nog papieren tickets ophalen bij de terminal, die een parkeerplaats eerder lag… Zo gezegd, zo gedaan! Met de papieren tickets op zak konden Monty en ik weer terugrijden naar het havengedeelte. Hier werd mijn paspoort gecheckt en werd Monty van binnen en van buiten gecontroleerd. Nadat zowel mijn paspoort als Monty goedgekeurd waren, mochten we de ferry van Igoumenitsa naar Brindisi oprijden. Nu kon de overtocht van Griekenland naar Italië beginnen.
Daar ligt ze dan… de boot naar Italië
Zelfs de juiste veerboot vinden was zoeken, want ook nu waren er nauwelijks duidelijke borden die aangaven waar we heen moesten. Dus vroeg ik maar aan een havenwerker waar Monty en ik naartoe moesten rijden. Dat bleek ietsje verderop te zijn en bij het schip aangekomen konden we meteen de boot oprijden naar het boven deck.
Een upgrade voor de overtocht naar Brindisi
Toen Monty veilig aan boord van de ferry van Igoumenitsa naar Brindisi stond, ben ik naar de receptie gelopen om te checken waar mijn cabin was. Daar bleek dat ik onverwacht een upgrade had gekregen. Door het lage aantal passagiers en de verwachte wind kreeg ik een andere, grotere cabine dan oorspronkelijk geboekt: een hut op deck 5 in plaats van op deck 7.
Onverwachte luxe op de veerboot
Nu ik wist waar ik naartoe moest, kon ik naar de hut lopen. Wat bleek toen ik de deur opendeed: ik had een 4-persoons cabin gekregen 😊. Dit vond ik natuurlijk helemaal niet erg, omdat ik nu veel meer ruimte had. Het enige dat jammer was, was dat er geen stopcontact in de hut was om de laptop op te laden.
Op ontdekking tijdens de overtocht naar Italië
Mijn rugzak kon ik fijn in de hut achterlaten, want het werd tijd om de boot te verkennen, een kopje koffie te drinken en een hapje te eten. Nadat ik voldoende had rondgelopen, ben ik naar het self-service restaurant gelopen. Daar heb ik “porc belly” met frietjes gegeten, maar die waren niet geweldig. Maar goed, het was soort van warm en mijn buik zat vol. Na het eten ben ik naar het buitendeck gegaan, want dat had ik tot nu toe overgeslagen op mijn verkenningstocht. Eenmaal buiten merkte ik weer goed hoe mega warm het was. Dus ben ik vrij snel weer naar binnen, naar de airco, gegaan.
In plaats van naar het algemene zitgedeelte te gaan, ging ik lekker terug naar de cabin voor wat rust en om nog wat laptopwerk te doen, totdat de batterij leeg was. Daarna heb ik een kort dutje gedaan en heerlijk gedoucht. Vooral de douche was erg fijn! Ook werd ik er weer goed wakker van. De overtocht van Griekenland naar Italië verliep ondertussen verrassend rustig, ondanks de voorspelde stevige wind.
Bijna van boord
Opgefrist en weer helder ben ik met mijn rugzak naar het algemene gedeelte gegaan. Daar las ik in de buurt van een raam nog wat en liep ik af en toe een kort rondje. Rond achten heb ik mijn hutsleutel ingeleverd.
Toen was het wachten totdat we naar het autodeck mochten. Gelukkig hoefde ik niet mega lang te wachten, want rond 20.30 uur werd omgeroepen dat we naar de auto’s konden. Daarna zakte ik af naar deck 4 om naar Monty te lopen. Bij Monty aangekomen bevestigde ik de GoPro die ik mee de boot op had genomen weer aan de juiste houder. Toen was het opnieuw wachten. Deze keer totdat we van boord mochten, Wat gelukkig ook niet zo lang duurde. De Italiaanse douane was een formaliteit en daar waren Monty en ik dan ook erg vlug door. De reis van Griekenland naar Italië zat erop en dus kon een nieuw reis-hoofdstuk in Italië beginnen.
De reis van Griekenland naar Italië eindigt in het donker
Eenmaal het douaneterrein af was het pikkedonker, want van straatverlichting hebben ze hier blijkbaar nog niet gehoord 
. In het donker moesten Monty en ik dus de weg naar de P4N (72100) Brindisi – 7 Strada Statale 7 zien te vinden, die aan de rand van Brindisi lag. Na ongeveer 15 a 20 minuten was ik op de parking. Daar stond een circustent met caravans en ik heb Monty daar in de buurt gezet. Want “safety in numbers”, nietwaar 😉?
Op de parking was het gelukkig erg rustig, wat een goede voorbode voor de nacht was. Uiteindelijk ben ik net na 22.00 uur mijn bedje ingekropen.
Kort info stukje: Veerbootverbindingen tussen Griekenland en Italië
Tussen Griekenland en Italië kun je de Adriatische Zee oversteken met verschillende ferryverbindingen. Vanuit de Griekse haven Igoumenitsa vertrekken de veerboten naar onder andere Brindisi, Bari en Ancona. Verschillende rederijen verzorgen deze routes, waaronder Grimaldi Lines, Minoan Lines en Superfast Ferries. Welke overtocht voor jou het handigst is, hangt vooral af van je vertrekhaven, bestemming, vaartijden en je verdere reisplanning.
Zelf koos ik voor de ferry van Igoumenitsa naar Brindisi met Grimaldi Lines, omdat deze route en vaartijden mooi aansloten op mijn verdere reis door Italië.
Een plekje aan boord reserveren
Een ferry boeken is gelukkig niet ingewikkeld. Je reserveert een ticket voor jezelf en je reisgenoten. Wanneer je met een auto, camper of motor reist, dan reserveer je ook een plaats op het autodeck. Tijdens het boeken vul je de gegevens van je voertuig in. Bij een camper is het belangrijk dat je goed de lengte, breedte en hoogte van je voertuig doorgeeft. Want die gegevens worden gebruikt om je voertuig aan boord een passende plek te geven.
Let er verder op welke documenten je ontvangt na het boeken. Dat verschilt namelijk per ferrymaatschappij. Soms krijg je meteen een e-ticket, terwijl je soms eerst alleen een reserveringsbevestiging ontvangt. Dat laatste ontdekte ik zelf pas in de haven, toen bleek dat ik mijn papieren tickets nog moest ophalen.
Van autodeck tot hut onderweg op zee
Wanneer je de veerboot bent opgereden en je voertuig veilig op het autodeck hebt geparkeerd, kun je op ontdekkingstocht door de rest van de veerboot. Op de andere dekken kom je onder andere restaurants, bars, zitgedeeltes en hutten tegen. Zelf vind ik het hebben van een hut erg prettig tijdens de overtocht om even te rusten, wat te slapen of om je even terug te trekken aan boord. Daarbij maakt het voor mij niet uit of het een dag- of nachtovertocht is.
De tijd aan boord tijdens de overtocht kun je vullen met wat eten in een van de restaurants, iets drinken aan een bar of simpelweg door wat rond te lopen om de benen te strekken. Eenmaal aangekomen in de haven rijd je vanaf de veerboot Italië binnen en kan het vervolg van je reis over het Italiaanse vasteland beginnen.
