Van Albanië naar Griekenland staat vandaag, dinsdag 5 augustus, als etappe op het programma. Ondanks dat ik op de ferry parking van Butrint National Park stond, heb ik niet slecht geslapen. Ik was wel wakker voordat de wekker ging, maar dat was ook wel te verwachten. En zo vroeg wakker zijn heeft ook zijn voordelen 😊, want de ochtendzon over het water was erg mooi.
Van ochtend naar vertrekmodus
Het was vanochtend wel weer even wennen aan het gootsteenwasje na het hebben van een korte douche om wakker te worden op de camping in Berat. Het resultaat was hetzelfde: ik was weer lekker opgefrist en wakker, want de nacht was best warm. Daarna kon ik fris en fruitig aan de dag én aan de komende rit beginnen.
Terwijl de waterkoker aan stond, heb ik alvast de GoPro’s en andere zaken in Monty gelegd en mijn boodschappenbriefje afgemaakt. Want in Igoemenitsa zit een Lidl en daar wilde ik mijn ver geslonken voorraad weer aanvullen. Maar ik wilde ook profiteren van de grotere selectie groenten en fruit. Want die was in Albanië erg beperkt.
Deze etappe van Albanië naar Griekenland begint met een boottocht van 90 seconden
Nadat alles opgeruimd was, heb ik de hele 30 meter naar het pontje gereden. Hiermee is de een na laatste etappe van Albanië naar Griekenland officieel begonnen. Eenmaal in de rij was het wachten totdat ik aan boord mocht. Dat ging erg snel. De ferry vanaf de parking van Butrint National Park naar de overkant doet er zegge en schrijven 90 seconden over. Ik heb het geklokt 😉! En dat kost je als toerist dan 14 euro, oftewel 14.000 lek. De reden dat ik hem in mijn originele route niet had zitten, was het belachelijke prijsverschil tussen wat Albanezen betalen en wij. Maar nu was het maar even niet anders. De korte oversteek werd daardoor dus gewoon onderdeel van de route van Albanië naar Griekenland.
Over de SH98 naar de grens met Griekenland
Nadat we aan de overkant waren, ben ik via een prima, beetje smalle weg weer naar de voor mij hoofdweg, de SH98, gereden. Vanaf daar kon ik de SH98 volgen richting de grens met Griekenland. Deze weg zou me naar de grensovergang brengen en dat deed hij een stuk sneller dan ik had gedacht. Want ineens was daar de Albanese grenspost.
De grens kost meer tijd dan de rit naar Igoemenitsa
De Albanese grenspost was ik fijn snel door. Daarna was het nog maar ongeveer 500 meter rijden naar de Griekse grenspost. Daar duurde het wat langer, want hier waren twee controles. De eerste door de politie en een stukje verderop de tweede door de douane zelf. Al met al was ik er in 30 minuten doorheen, dus mag ik niet klagen. Daarmee zat het officiële grensgedeelte van de etappe van Albanië naar Griekenland erop. Vanaf de grens naar Igoemenitsa was het nog iets van 30 minuten rijden over een best leuke, beetje bergachtige weg met af en toe uitzicht op de Ionische Zee.
Na Albanië krijgt Monty een Griekse voorraadboost
In Igoemenitsa aangekomen, ben ik als eerste doorgereden naar de Lidl en daarna door naar de BP. Want ik had bewust niet meer in Albanië getankt, zodat ik nu betere kwaliteit diesel kon tanken. Ik heb dan ook voor de premium diesel gekozen, zodat de motor extra gesmeerd wordt na de vermoedelijk mindere kwaliteit diesel van Montenegro en Albanië.
Ook in Italië is het plan om in ieder geval nog één keer, maar misschien wel twee keer, premium diesel te tanken. Dit om er zeker van te zijn dat alle eventuele mindere kwaliteit diesel van de etappe door Montenegro en Albanië uit de tank verdwenen is en de leidingen en zo extra gesmeerd worden.
Geen keuze, dus maken we het beste ervan
Inclusief de douane en stops bij Lidl en BP was ik tegen 12.00 uur op Camping Drepano Igoumenitsa. Het is er niet eentje die ik normaal gesproken zou uitzoeken, maar voor twee nachten is het oké. Het is hier erg druk, een beetje shabby en er is een ander type vakantieganger dan die ik meestal op een camping tegenkom. Na de camping rond te rijden, ben ik uitgekomen op een plekje naast het toiletgebouw. Normaal zorg ik ervoor dat er minimaal twee campers, caravans of tenten tussen mij en het gebouw staan, maar nu had ik geen keuze. Echter, ik moet zeggen: het valt mee met de drukte van mensen die naar de douche of het toilet gaan.
De laatste etappe van Albanië naar Griekenland zit erop. AI, puzzelen maar!
Nu de laatste etappe van Albanië naar Griekenland in deel 1 van de reis erop zit, is het tijd om te gaan zitten en deel 2 van de reis verder uit te werken. De middag heb ik dan ook doorgebracht in de schaduw, met een klein briesje, met mijn laptop om de route verder uit te zetten. De route uitzetten doe ik deze keer met hulp van AI. Alleen voordat ik doorhad hoe hij de routepunten neerzet, waren we een heel tijdje verder. Ook in Berat was ik al bezig geweest met AI om te proberen de route voor Italië uit te zetten. Ik kwam er nu achter dat hij alleen de hoofdpunten in een GPX-bestand zet, wat ervoor zorgt dat het gps-programma zelf bepaalt over welke weg we rijden. Een AI-routevoorstel kan dus wel de gewenste wegen aangeven, maar die wegen komen niet automatisch in het GPX-bestand terecht.
AI weet de weg, de GPS nog niet
Uiteindelijk heb ik aan AI verteld dat hij shaping points, iedere 6 kilometer, moest invullen om de route over de juiste weg te krijgen. Uiteindelijk heeft hij een werkend basis-GPX-bestand gecreëerd, wat ik nu mocht nalopen om de punten overal op de weg te zetten. AI is soms niet zo nauwkeurig, maar ook om de route na te lopen op fouten of dingen die ik net anders wilde rijden, is het handig. Zo check en pas ik de route richting Italië stap voor stap aan.
Eén kat? Nee hoor, doe er maar vier
Gedurende de middag kreeg ik bezoek van een kat die later haar wat grotere dochters meebracht. Moederkat en één van de dochters hebben me steeds gezelschap gehouden. En ze hebben ook meegedeeld in het avondeten. Voor hun bestond dat uit een voorafje van rauw gehakt en als hoofdgerecht gebakken gehakt met pasta met als toetje yoghurt.
Niet veel reisnieuws, wel veel gezelschap
Ik combineer 6 augustus maar meteen met 5 augustus, want er valt niet zoveel te vertellen over vandaag. Behalve dan dat mijn kattenvriendjes van gisteren vannacht heerlijk op mijn stoel hebben geslapen. Ze kwamen me gezellig goede morgen zeggen. Voor hen heb ik toen maar een bordje met melk, aangelengd met water, gemaakt wat ze heerlijk opdronken.
Daarna zijn ze nog een tijdje gebleven, maar uiteindelijk zijn ze aan de wandel gegaan. Toen kreeg ik bezoek van de hond die aan de overkant onder een caravan lag, een straathond die het ook wel gezellig vond om een knuffel te krijgen.
Schaduw, windje en een flinke routepuzzel
De dag verder heb ik buiten doorgebracht, net als gisteren in de schaduw. Maar omdat er een harder windje stond, was het net wat frisser. Heerlijk! En de dag heb ik weer doorgebracht met de route controleren en finetunen. Ik heb nu drie routes gedaan. Dus onderweg mag ik af en toe de volgende etappes controleren en finetunen. Maar goed, de basisroute tot Genua staat en dat is het belangrijkste.
Ik had één bord gepland!
Toen ik tegen 17.30 uur aan het avondeten begon, werden Monty en ik “Casa de Zoete Inval”. Want we kregen onverwachts vier katten, moeder met drie dochters, en één hond te gast die ook wel wat lusten. Dus extra rijst voor ze gekookt en ze vlees met de tomatensaus over de rijst gegeven. Eén bord voor de katten gemaakt en de hond mocht mijn bord leegeten.
Daarna heb ik de afwas gedaan en ben ik met mijn yoghurt naar buiten gegaan. Hierop kwamen de katten natuurlijk ook weer aanlopen met de vraag 😉 of ze ook een toetje mochten… Natuurlijk mochten ze dat. Dus heb ik een half bakje yoghurt op een bord gedaan en aan ze gegeven. Het werd weer heerlijk allemaal opgegeten. Daarna heb ik nog even met een kop thee buiten gezeten. Helaas gooiden de muggen roet in het eten door te vervelen en ben ik naar binnen verhuisd, alvorens ze me weer lek staken.
Het gedeelte van Albanië naar Griekenland zit er nu toch echt bijna op
Nu ben ik het blog aan het bijwerken, zodat ik morgen bij ben 😊. Daarmee komt van Albanië naar Griekenland toch echt tot een einde, want morgen gaan Monty en ik met de veerboot naar Italië. Zo dadelijk nog even douchen en dan vind ik het mooi voor vandaag.
Dus welterusten allemaal 😴, tot morgen of overmorgen.
