De rit naar Mostar en Blagaj begint rustig
De rit naar Mostar en Blagaj begon vanochtend, zondag 29 juni, met een beetje uitslapen. Deze eerste etappe naar de tussencamping bij Mostar was namelijk niet zo lang: ongeveer 60 km. Het was geen bijzondere route, maar we reden wel langs de Neretva-rivier, wat af en toe mooie uitzichten gaf. Helaas waren veel parkeerplaatsen langs de rivier bezaaid met afval. Daardoor werden de uitzichten ineens een stuk minder mooi.
Ook de wind werkte niet mee, want die stond verkeerd. Daardoor was een koffiestop op een redelijk schone parkeerplaats geen optie. Bovendien had ik de storm in Kroatië nog vers in mijn geheugen. Een herhaling van de wind die met de afsluitklep van de trap speelde, wilde ik voorkomen. Daarom besloot ik door te rijden naar Camping Lora in Mostar.
Aankomst in Mostar: hitte en direct de schaduw in
Rond twaalven kwam ik aan op Camping Lora. Nadat ik een plekje voor Monty had gevonden, combineerde ik mijn koffiestop met de lunch. Zo kon ik meteen even bijkomen in de schaduw na de warme rit. Daardoor werd het een rustig begin van deze etappe richting Mostar en Blagaj.
Terwijl ik in de schaduw zat te lezen, werd ik ongemerkt lek gestoken door muggen. Helaas had ik dat op dat moment nog niet door. Na een tijdje kwam de zoon des huizes langs met een bakje watermeloen. Dat was een heerlijk welkom en hielp goed om af te koelen 😊.
Verder heb ik die dag weinig gedaan. Ik begon aan vlog 4, kookte wat eten en keek wat tv. Blijkbaar had ik rust nodig na de enerverende eerste dag van de rit naar Mostar en Blagaj.
Nog een korte etappe binnen de rit naar Mostar en Blagaj
De volgende ochtend, 30 juni, begon ik de dag rustig met uitslapen, omdat de rit van vandaag nog korter was dan die van gisteren: ongeveer 25 km. Wel moest ik eerst boodschappen halen voor een paar dagen en tanken. Daarom duurde de rit uiteindelijk zo’n 90 minuten.
Zo kwam ik al rond 11.00 uur aan op de camping in Blagaj – P4N River Camp Aganovac. Hier besloot ik vier nachten te blijven, zodat ik tijdens de hitte lekker in de schaduw kon werken aan blog en vlog. Want ook hier was het flink warm. En zo sloot ik dit deel van de rit naar Mostar en Blagaj af.
Schuilen voor de hitte tijdens de route richting Mostar en Blagaj
Na aankomst parkeerde ik Monty en zette ik mijn stoel en tafel buiten in de schaduw neer. Eerst genoot ik van een kop koffie, en later op de dag wisselde ik dat af met lezen op mijn Kindle en werken op mijn laptop. Door de hitte zat een bezoek aan Blagaj er eigenlijk niet in.
Na de lunch werkte ik verder aan vlog 4, zodat die nu bijna af was. En daarna las ik nog een stuk in mijn boek. Helaas bleek ik opnieuw een doelwit voor muggen en andere insecten. Het anti-muggenspul uit Nederland werkte hier nauwelijks ☹. Daarom vroeg ik de campingeigenaar om advies.
Die gaf me meteen een anti-jeukcrème, die gelukkig veel beter werkte dan Prikweg. Ook stak hij citronella-spiralen aan om de insecten op afstand te houden. Die spiralen deden me denken aan Malawi, waar we ze ook gebruikten. Tevens gaf hij me een paar muggenlampen die ik ook mocht uitproberen, wat fijn was met al die vervelende muggen.
Werken in de schaduw met muggen als onuitgenodigde collega’s
Vandaag, dinsdag 1 juli had ik een volledige kantoordag, maar dan wel eentje buiten in de schaduw. De hele ochtend werkte ik aan vlog 5, die inmiddels live staat 😊. Daarna gebruikte ik de middag voor het afmaken van blog 2, waarna die de volgende dag online kon.
Later, aan het einde van de middag, liep ik nog naar de apotheek en supermarkt voor anti-jeukcrème, muggenspiralen en een aansteker. Dan had ik een voorraadje voor onderweg. En kon ik de spiralen blijven gebruiken als ik buiten zat. Ondertussen zaten mijn benen inmiddels volledig onder de muggenbeten. Omdat ze flink jeukten, krabde ik ze helaas ook open. Helaas horen muggen blijkbaar gewoon bij deze periode van de reis.
Zo warm dat niets meer lukt
Op 2 juli was het ongeveer 35°C, vergelijkbaar met de temperaturen in Nederland. Volgens de voorspellingen zou het nog een aantal dagen zo mega, super warm blijven. Daardoor zag elke dag er ongeveer hetzelfde uit, want het was simpelweg veel te heet om iets te ondernemen.
Een onverwachte onderbreking van de rit naar Mostar en Blagaj
En dan is het ineens zondag 13 juli. Blijkbaar ben ik een paar dagen vergeten te beschrijven toen ik in Blagaj was. Maar goed, daar ben ik dan ook de camping niet af geweest vanwege de tropische hitte. Op 4 juli moest ik terug naar Sarajevo omdat ik onverwacht naar Nederland moest vanwege een sterfgeval.
Dus nam ik contact op met Camping Sarajevo met de vraag of Monty daar mocht blijven tijdens mijn verblijf in Nederland. Gelukkig was dat geen probleem. En het gaf mij veel rust omdat ik wist dat hij veilig stond.
Op 6 juli vloog ik naar Schiphol en nam daarna de trein naar Eindhoven, waar mijn broertje me ophaalde. Ik bleef bij hem tot mijn terugvlucht op 12 juli. Omdat er geen directe vlucht was, moest ik beide keren overstappen in Wenen, wat zorgde voor lange reisdagen.
Met als gevolg dat ik de 13e pas rond 00.30 ’s nachts weer op Camping Sarajevo was. Daarom heb ik deze dag gebruikt om uit te rusten van de lange reisdag en om mijn nieuwe GoPro microfoons in te stellen. Hierdoor zijn er hopelijk vanaf nu geen geluidsproblemen meer.
Terug in Sarajevo en meteen aan de slag met een waterlek
Nu dan eindelijk naar vandaag, 14 juli, een dag waarop ik na die vermoeiende en emotionele dagen weer verder kon met het vervolg na de rit naar Mostar en Blagaj. Als gevolg van die inspannende dagen schrok ik tegen achten wakker, waarna ik maar meteen ben opgestaan zodat ik niet meer terug in slaap kon vallen. Daarna de douche opgezocht om een beetje wakker te worden en begonnen aan het opruimen van de laatste dingen in Monty.
Echter, ik had wel een tegenvaller. Want wat bleek toen ik één van mijn kastdeurtjes opendeed: er stond een beetje water tussen de antislipmat en de kastplank. Wat inhield dat het kastje leeg gemaakt moest worden. Nadat de dozen en het antislipmatje eruit waren, heb ik alles droog gemaakt. Vervolgens gekeken waar het water vandaan zou kunnen komen. Helaas kwam uit wat ik al vermoedde. De waterleiding was de schuldige
Samen sleutelen: improviseren met teflontape
Daarna liep ik naar mijn Belgische buurtjes en vroeg ik om hulp bij het maken van het lek. Donmar, de camperbouwer, had ik ondertussen ook geappt en een foto gestuurd. Gelukkig kreeg ik meteen een reactie terug 😊. Als eerste haalden we samen, de buurman en ik, de waterslang los en lieten we de leidingen leeglopen. Vervolgens heb ik Donmar gebeld om met zijn drietjes te bespreken hoe nu verder.
Op Donmar’s advies haalden we de koppeling uit de slang en wikkelden we deze in met teflontape, zodat hij iets dikker werd en de slangklem beter kon klemmen.
Vervolgens zetten we alles weer in elkaar en testte ik het systeem door de waterpomp aan te zetten. Gelukkig was het lek verdwenen 😊 Ook onderweg en na aankomst heb ik het nog gecontroleerd, en alles bleef droog. 🤞 dat dat ook zo blijft in de toekomst. Voor de zekerheid blijf ik het wel regelmatig checken.
Toen alles weer terug in het kastje stond, konden Monty en ik ons opmaken voor vertrek. Zo begon deze dag met een onverwacht klusmomentje voor we de route richting Mostar en Blagaj konden vervolgen.
De route richting Mostar en Blagaj weer oppakken
Rond 11.00 uur verlieten we Camping Sarajevo en stopte ik eerst nog bij de supermarkt voor boodschappen bij de Bingo. Daarna ging voor mijn gevoel de reis pas echt weer verder.
De rit van vandaag was niet mega lang in kilometers, ongeveer 88 km, maar wel in tijd. Daardoor kwamen Monty en ik pas rond 15.30 uur aan in Sutjeska National Park Nadat Monty en ik Sarajevo achter ons hadden gelaten was de route richting Mostar en Blagaj wel weer super mooi. We reden heerlijk door de bergen over kleine, smalle weggetjes met toffe vergezichten. Waarbij we vandaag zelf een paar keer koeien op de weg tegenkwamen 😊.
De laatste kilometers naar Orlovačko Jezero worden spannend
Het laatste stuk naar het park was via een gravelweg die gelukkig op de meeste plaatsen goed te doen was. Echter, hoe dichter Monty en ik bij Orlovačko Jezero (Jezero = meer) kwamen hoe slechter de weg werd. Daarom besloot ik Monty boven het meer te parkeren. Daarom besloot ik Monty boven het meer te parkeren, want de weg die ernaartoe liep durfde ik niet goed aan. Ik heb met mezelf afgesproken: bij twijfel niet doen.
Dat is aan de ene kant wel jammer, maar ook vanaf hier zijn de uitzichten prachtig. Voor straks of morgen wil ik in ieder geval nog wel een rondje om Orlovačko Jezero lopen. Gewoon even als een fijn, klein rustmoment binnen deze rit naar Mostar en Blagaj.
Zo nu is iedereen weer helemaal bij. Dadelijk nog een eitje bakken want meer dan een snee peperkoek heb ik vandaag niet op. Dat heb je als je laat vertrekt en op die kleine weggetjes niet echt een geschikt stopplekje tegenkomt. Dus voor nu: slaap zacht en tot morgen.
Kort info stukje: Orlovačko Lake – offroad naar een bergmeer in het hart van Zelengora
Orlovačko Lake ligt verscholen in het berggebied van Zelengora, onderdeel van Sutjeska National Park. Dit heldere bergmeer ligt op ongeveer 1.438 meter hoogte, aan de voet van de Orlovača-berg. Het is één van de acht natuurlijke meren van Zelengora en valt op door zijn grillige, natuurlijke vorm met inhammen en afgeronde oevers. Juist die combinatie van hoogte, vorm en ligging maakt dit een unieke en rustige plek in de bergen.
Uitzichten die blijven veranderen
Rond het meer ligt een open landschap met grasvelden, dennenbossen en kale berghellingen. Daardoor heb je hier weidse uitzichten over de omgeving. Het landschap wisselt continu tussen groen, rotsachtig en open, wat zorgt voor een afwisselend beeld. In de verte zie je bergkammen en ongerepte natuur, terwijl het meer zelf steeds vanuit andere hoeken zichtbaar wordt naarmate je rondloopt.
Een weg die je niet moet onderschatten
De route naar Orlovačko Lake voert grotendeels over onverharde, ongelijke gravelwegen met losse stenen, kuilen en steile stukken. Hierdoor is de weg ook bij droog weer al uitdagend en het meest geschikt voor een 4WD auto of camper. Bij nat weer verslechteren de omstandigheden snel. De gravelweg wordt dan glad, modderig en met diepe plassen, waardoor je weinig grip hebt en rijden lastig of zelfs onverantwoord kan worden. Zorg dus dat je goed voorbereid op weg gaat.
Koelte, stilte en even niks hoeven
Door de hoogte is het hier vaak koeler dan in de lager gelegen gebieden. Dat maakt het een fijne plek tijdens warme dagen. Tegelijkertijd zorgt de afgelegen ligging voor rust en stilte. Een plek om even te pauzeren, rond te lopen of gewoon te genieten van de natuur om je heen.
