Dit wordt een blog van 2 dagen. Want morgen is overmorgen 28 juli geworden, schrijvend vanuit Valbone. De route met de Komani Lake ferry naar Fierze begint op 27 juli bij Lake Shkodër in Albanië. Vanaf daar gaat de weg door de ruige bergen en kloven rond de Drin-vallei naar Koman. Hier overnachten Monty en ik bij een restaurant op de parking. De volgende ochtend, 28 juli, steken we met de Komani Lake ferry het meer over naar Fierze. Vanaf daar gaat de tocht verder over de smalle en ruige bergwegen naar Valbonë in de Albanese Alpen.
Eerste kilometers richting de Komani Lake ferry naar Fierze
Gisteren vanuit de camping aan Shkoder Lake naar Koman gereden. En omdat het een mega warme dag beloofde te worden wilde ik op tijd aanrijden. Wat dus inhield erg vroeg opstaan om zo vroeg mogelijk aan het rijden te zijn.
Ik was net voor 7.45 uur aan het rijden want het water vullen en de laatste dingetjes opruimen kostte net wat meer tijd dan gedacht.
Het eerste stuk na de camping ging over een gewone, beetje saaie weg richting Shkoder. Langs deze slechte weg waren veel bedrijven zoals winkels, restaurants ed. In Shkoder zelf eerst Monty laten eten zodat ik zeker wist dat we goede en voldoende diesel hadden om pas weer in Kukes (over een paar dagen) weer te tanken.
Tussen bergen en rotsen op weg naar de Komani Lake ferry
Nadat we getankt hadden en Shkoder uit waren werd de omgeving ineens weer een stuk mooier met toffe vergezichten, bergen en rotsen. Met name het laatste stuk naar Koman aan Komani Lake was spectaculair. Ik stopte dan ook meermaals om ervan te genieten. Vanaf de weg keek je regelmatig uit over Komani Lake met op de achtergrond de bergen die of volledig met bomen bedekt waren of gewoon ruwe rotsen waren. Vooral de afwisseling hiervan was mooi.
De weg werd nu wel een stuk slechter en bestond uit stukken asfalt gecombineerd met grote stukken gravel. Vooral het laatste deel naar Koman is op sommige stukken echt behoorlijk slecht.
Cappuccino en geiten tijdens de route naar de ferry Koman–Fierze
Vanaf de weg keek ik regelmatig uit over Komani Lake, waar de veerboot over het meer vaart. Tijdens het rijden zag ik op de achtergrond bergen die of volledig met bomen bedekt waren, of juist ruwe rotsen lieten zien. Vooral die afwisseling was erg tof.
Onderweg zijn Monty en ik bij een lokaal koffietentje in de bergen op de gravelweg gestopt. Alsof het zo moest zijn kwamen er wat geitjes achter Monty naar beneden gelopen. Dieren altijd gaaf! Nadat ik de geitjes had gefilmd was het tijd voor een cappuccino (koffie op de Albanese manier afgetopt met opgeschuimde melk). Terwijl ik mijn koffie dronk gezellig met de eigenaar gebabbeld, na en minuutje of 20 weer verder gereden voor de laatste ca 45 minuten naar mijn P4N stop.
Bar I Love Koman als rustpunt op de route naar Fierze
Doordat ik tussendoor nog een paar keer ben gestopt duurde het wat langer dan de geschatte 45 minuten doch met een klein uurtje was ik er. Ik geloof niet dat we deze trip al een keer zo vroeg op onze bestemming zijn aangekomen: P4N Bar I love Koman.
Hier kon ik Monty netjes aan het water parkeren, naast de bar waar hij gedeeltelijk in de schaduw stond. Dat wil zeggen het voorste gedeelte want de achterkant had ik in verband met de Starlink niet onder de bomen gezet. Monty en ik werden door de nicht van de eigenaresse we hartelijk verwelkomd.
Nadat ik in Monty alles wat opgeladen moest worden had aangesloten ging ik naar de bar/ restaurant voor een cappuccino. Die gelukkig een stuk beter smaakte dan de 1e die ik vandaag had. Daarna ben ik lekker in de open ruimte voor de bar blijven zitten omdat er een heerlijk verkoelend briesje woei. Terwijl ik daar zat meteen maar al het wereldnieuws gelezen op de NOS-app van mijn telefoon.
Lunch aan Komani Lake
Voor de 1e keer in dagen begon mijn maag te rommelen. Waarmee die aangaf dat er wel wat eten in mocht. Dus in het restaurant heerlijk de lunch genuttigd in plaats van het avondeten wat ik eerst had gedacht. Ik kreeg frietjes, lekkere grote salade en gegrilde kipfilet met brood. Het was heerlijk! Vet en zout wie houdt daar nu niet van 😉! En dat gecombineerd met mooi zicht op Komani Lake maakte het top!
Brug over Komani Lake een eerste blik op de route voor morgen
Na de lunch ben ik terug naar Monty gegaan en mijn administratie op orde gebracht want ik liep een stukje achter. Doordat er een lekker windje blies ging dat prima.
Toen de administratie gedaan was ben ik de brug, waar ik morgen over moet, overgelopen omdat ik nieuwsgierig was hoe het er aan de andere kant uitzag. Echter, voordat ik de brug kon overlopen eerst nog met een Belgisch echtpaar aan de praat geraakt. En toen toch echt naar de overkant gewandeld. Ik was blij dat ik dat deed omdat het wegdek de nodige gaten had. Met het erover rijden, morgen, wordt dat wel goed oppassen. Het zicht op Komani Lake vanaf de brug was best wel mooi maar niet geweldig. Het voordeel was nu wel dat ik beter wist hoe de weg eruitzag naar de Komani Lake ferry naar Fierze. Of zoals Kruijff zou zeggen “ieder nadeel heb zijn voordeel”.
Koeien op de brug en een rustige avond in Koman
Na terugkomst van mijn mini wandeling een paar sneden brood op als avondeten en daarna lekker gedoucht. Zowel op de heen als terugweg langs 4 op de brug bivakkerende koeien mogen lopen. Dat zorgde er natuurlijk ook voor dat er gefilmd moest worden 😊. Na de lekkere douche nog even wat tv gekeken via Kijk-gemist, daarna opgeruimd wat weg kon en op tijd naar bed gegaan.
Vroeg op de kade voor de Komani Lake ferry naar Fierze
En voordat ik het wist was het vanochtend, 28 juli, 6.00 uur – tijd om op te staan want ik wilde vroeg bij de ferry zijn voor de overtocht naar Fierze. De ferry naar Fierze vertrekt namelijk vanaf een zeer krappe kade.
De rit naar de veerboot was maar een paar minuutjes. Echter, door de tunnel heen kwam ik direct op de zeer krappe kade uit vanwaar de Komani Lake ferry naar Fierze vertrekt. Op de kade is weinig tot geen ruimte tot manoeuvreren en al zeker niet met een camper. Ik was dan ook blij dat ik er voor achten was. Want ik moest ook nog achterhalen op welke boot Monty en ik mee mochten.
Monty achteruit de ferry Koman–Fierze op
Toen ik dat uitgevogeld had moest ik Monty omkeren, want achteruit de boot op was eigenlijk de enige manier. Iets dat ik niet aandurfde met een schuin aflopende kade en een smalle oprijklep. Daar kwam nog bij dat Monty op de veerboot ook nog eens heel dicht langs de reling moest worden geparkeerd. Dat ging mijn durf echt te boven.
Dus één van de mannen (later bleek de kapitein) heeft Monty de Komani Lake ferry opgereden. Ik zat wel naast hem tijdens het oprijden op de veerboot. Alleen bij het instappen ging het mis.
Met mijn pannenkoek hoofd ben ik op de GoPro gaan zitten waar de microfoon nog in zat. Daardoor brak die af in de media mod. Dus helaas geen geluid meer uit de media mod van de camera die op de passagiersstoel lag. GRRRRR ☹!!!
Normaal ligt die daar niet. Ik had hem alvast klaargelegd om opnames op de ferry te maken. Maar doordat mijn fleece jas erover lag was ik hem compleet vergeten. Nu maar hopen dat ik ergens onderweg een nieuwe media mod kan vinden én dat ik het afgebroken pinnetje nog uit deze krijg. Vanaf nu neem ik dus alleen nog audio op via de camera op de voorruit.
Terwijl ik nog flink baalde van mijn eigen onhandigheid zette de kapitein Monty ondertussen erg strak langs de railing. Zo strak dat er nog maar zo’n 4 cm tussen railing en unit zat. Daardoor moest hij via de passagiersstoel uit de auto komen.
Prachtige boottocht over Komani Lake, totdat je goed naar het water kijkt
Net na negenen waren alle auto’s op de ferry, naar Fierze, en konden we beginnen aan de overtocht. Het was een erg mooie boottocht over het meer tussen de steile bergen en smalle kloven. Alleen moest je niet al te goed naar het water kijken want daar dreef me toch een troep in; variërend van plastic flessen, vuilnis container (groene plastic bak), spuitbussen met…slippers en zelfs een brandblusapparaat. Hier werd ik best verdrietig van en kwam het begrip plastic soep voor mij dan ook echt tot leven. Ik vond dit behoorlijk confronterend om te zien.
Met de Komani Lake ferry naar Fierze in de Albanese bergen
Met de Komani Lake ferry naar Fierze in de Albanese bergen
Nadat we circa 2 ½ uur gevaren hadden kwamen we aan in Fierze. Hier heb ik de kapitein Monty weer van de veerboot laten rijden want A je moest er via de passagierskant in (dus soort van acrobaat zijn om op de bestuurderstoel terecht te komen) en B hij stond zo dicht op de railing dat ik effe niet wist hoe hem daar veilig vandaan te krijgen.
De kapitein krijgt Monty er gelukkig zonder problemen af en zet hem netjes op de kade van Fierze. Daarmee zit de overtocht naar Fierze erop en kunnen we aan het laatste deel van de route beginnen.
Nu kon ik weer verder rijden. De weg van Fierze naar Valbone is een prima 2 baans weg, althans voor Albaniaanse begrippen. De weg is grotendeels geasfalteerd, al zitten er nog regelmatig gaten en stukken gravel tussen. De weg is zo aangelegd dat het stijgen en dalen best geleidelijk gaat. Ik heb 1 keer geloof ik de 10% aangetikt. Nu moet ik er wel bij zeggen dat ze hard aan het wegenonderhoud bezig zijn dus ik vermoed dat met een jaar tijd de hele weg weer piccobello is.
Koffiestop met uitzicht én drijvend afval
Onderweg gestopt voor een sanitaire- en koffiestop op een redelijk brede gravel uitsparing langs de weg – met mooi uitzicht op een rivier. Alleen als je goed gaat kijken dan schrik je ook hier van de rommel – dus maar geprobeerd hier doorheen te kijken.
Laatste kilometers naar Valbonë
Na de koffiestop was het nog een klein uurtje rijden naar Valbone waar ik mijn 1e keuze P4N heb overgeslagen toen ik de weg ernaartoe zag. Losse gravel, erg smal en leek op een weg die nergens naartoe gaat dus doorgereden naar mijn 2e keuze P4N Eco Camping Valbone. Hier heb ik nu een mooi plekje voor Monty en mezelf. Denk dat we hier net na tweeën arriveerden. Dus een plekje uitgezocht en alles weer aan opladers gelegd. Daarna was het tijd voor een zeer late lunch en nu ben ik dit blog aan het bijwerken.
Tussen de bergen wachten op regen of zon
Qua weer is het hier nu bewolkt en de voorspelling is dat na 17.00 uur het gaat regen en ook morgen zal blijven regenen. We gaan het zien. Maar dat houdt wel in dat ik nu een stukje ga lopen want anders komt het er vermoedelijk niet meer van. Mocht het morgen ook regenen dan rijd ik dan door richting Tirana.
Kort info stukje: Komani Lake – stuwmeer, ferryverbinding en bergkloof in Noord-Albanië
Ontstaan als stuwmeer in de Drin-rivier
Komani Lake is een stuwmeer in het noorden van Albanië, ontstaan door de bouw van de Koman-dam in de Drin-rivier in de jaren ’70 en ’80. Oorspronkelijk is het aangelegd voor de opwekking van waterkrachtenergie, maar tegenwoordig wordt het ook gebruikt als transportverbinding en toeristische route.
Het meer ligt diep tussen de bergen ingesneden. Daardoor vaar je hier door een smalle doorgang met steile rotswanden aan beide kanten. Het landschap bestaat vooral uit kloven, hellingen en weinig bebouwing. Het water heeft vaak een groenblauwe kleur, afhankelijk van licht en weersomstandigheden.
Koman-dam en waterkracht in de Drin-vallei
De Koman-dam is gebouwd om elektriciteit op te wekken via waterkracht en maakt deel uit van het grotere systeem in de Drin-rivier. Samen met andere dammen zorgt dit voor een belangrijk deel van de energievoorziening in Albanië. Naast energieopwekking speelt het systeem ook een rol in waterbeheer in de regio.
Wat je nu ziet is dus een kunstmatig meer dat volledig is gevormd door infrastructuur, maar tegelijk midden in een berglandschap ligt.
Ferry over Komani Lake (Koman – Fierze – Koman)
De ferry over Komani Lake vaart tussen Koman en Fierze en weer terug, afhankelijk van de route. Voor locals is het vooral een praktische verbinding tussen afgelegen berggebieden in Noord-Albanië.
Voor reizigers is het een overtocht van meerdere uren door een smal bergdal. De bergen komen aan beide kanten steil omhoog en onderweg zie je nauwelijks wegen of bebouwing. Je vaart hier echt door een gebied dat grotendeels alleen via het water bereikbaar is.
Komani Lake als reiservaring
Komani Lake is inmiddels meer dan alleen een stuwmeer of transportverbinding. De ferry wordt door veel reizigers gebruikt als onderdeel van een route door Noord-Albanië richting de Albanese Alpen.
Het blijft een functioneel traject, maar door de ligging in de bergen en de duur van de overtocht wordt het vaak ervaren als een bijzonder onderdeel van de reis. Of je nu van Koman naar Fierze vaart of terug, de omgeving blijft grotendeels hetzelfde: smal, steil en weinig bebouwd.
