Dit wordt een samenvatting van een heel aantal dagen – namelijk van 15 t/m 22 augustus. Omdat ik op een parking, wel met mooi uitzicht 😉, heb overnacht ga ik vandaag door naar Pescasseroli. Een stadje dat op een ruim half uurtje rijden ligt. Hier zijn namelijk wat meer campings en er is een Parcheggio Sosta Camper, een camperplaats: P4N #171336 (67032) Area Attrezzata Camper Pescasserolandia. Ik hoop dat er op de campings ruimte is en in geval van kan ik naar de Area Attrezzata Camper Pescasserolandia. Maar net als in Barea zijn ook hier alle campings vol. Op camping La Panoramica: : P4N #146915 (67032) Camping La Panoramica gaven ze wel aan dat ze vanaf zondag ruimte zouden hebben. En omdat mijn watertank bijna leeg was mocht ik hem van de eigenaresse bij hun vullen zodat ik een paar dagen op de Parcheggio door kon brengen. Want deze camperplaats had totaal geen voorzieningen.
Camping in Pescasseroli vol, dan maar parkeren met uitzicht
De rit van Barea naar Pescasseroli was best een mooie rit met af en toe een mooi uitzicht over het meer van Barea. Maar niets super super spectaculairs. Het uitzicht vanaf de Area Attrezzata Camper Pescasserolandia was wel heel mooi – bergen op de achtergrond met hoogtes van rond de 1800 meter. Zelf zat ik op ca. 1250m.
Op deze Area Attrezzata Camper ben ik vrijdag, zaterdag en zondagochtend geweest. En heb me met name bezig gehouden met de route verder plannen. Ook merkte ik dat ik fysiek best erg moe was dus het niet actief iets doen was best wel lekker. En daarbij komt dat het de middagen regende en er donder met af en toe bliksem was.
Terwijl buiten de regen valt, schuift Florence de routeplanner in
Vanaf de zondagmiddag sta ik op camping La Panoramica, een camping in Pescasseroli. Hier heb ik een mooi plaatsje met boompjes voor en achter Monty. Ook de middagen hier regent het wat ervoor zorgt dat de temperatuur enorm zakt. Het is ’s nachts dan ook maar een graad of 15. Niet erg, want het zorgt ervoor dat ik lekker kan slapen.
De eerste paar dagen hier heb ik ook nog weinig gedaan, een keertje naar de winkel lopen (heen en terug een half uurtje) en dan heb je het wel gehad. Ook op de camping ben ik de eerste paar dagen vooral met de route bezig geweest. Die staat nu tot Florence voor 80% in de routeplanner.
Kabelbaan omhoog, afdaling omlaag naar de camping in Pescasseroli
Gisteren ben ik met de kabelbaan omhoog gegaan naar de top van 1 van de bergen waar ik vanuit de Parcheggio op uit keek. En van bovenaf ben ik in iets van 2uur naar beneden gelopen. Ik heb hierbij de rode en blauwe skipistes gevolgd. In de zomer kun je deze skipistes ook als wandelroute gebruiken. Vanaf het bergstation loop je via deze rode en blauwe pistes in ongeveer twee uur terug naar het dal.
Het was een inspannende afdaling, zeker op de rode pistes, omdat het best steil naar beneden ging met veel los liggende stenen. Ik heb dan ook best af en toe een lichte schuiver gemaakt. Toen ik bijna beneden was kon ik mijn linkerknie dan ook goed voelen. Op vlakke stukken had ik er geen last van maar zodra het schuin(er) werd ging hij protesteren. Vandaag de knie dan ook enigszins ontzien.
Een kappersafspraak was snel geregeld, bergschoenen bleken lastiger
Vandaag Pescasseroli ingegaan, want de zoon van één van de eigenaars van de camping had een afspraak bij de kapper voor me gemaakt 😊. Dus met het pendelbusje naar Pescasseroli gebracht en naar de kapper gelopen.
Na de kapper ben ik naar twee buitensportzaken geweest want ik heb nieuwe hoge bergschoenen tegen. Van de mijne lag van één van de schoenen de zool in tweeën. Ik heb de tocht op de berg dan ook met lage schoenen gelopen. Hierdoor heb ik vermoed ik dan ook best last van mijn knie gekregen omdat je dan toch een stuk minder steun hebt. Helaas geen geschikte schoenen gevonden want het liefste zou ik weer Hanwag’s hebben. Die hoef ik maar aan te doen en ze zitten als gegoten. Dus houd ik vanaf nu de ogen maar open onderweg en misschien dat ik nog ergens geschikte schoenen tegenkom. En anders wacht ik tot ik weer in Nederland ben.
En toen was daar ineens een middag zonder regen
Na de buitensportzaken heb ik kort door Pescasseroli gelopen maar omdat het me te druk was ben ik maar kort door het oude gedeelte gelopen. Vandaaruit ben ik richting camping gelopen en onderweg een lekkere pizza gegeten. Uiteindelijk was ik rond 14.30 uur weer terug bij Monty. Om even bij te tanken lekker buiten gezeten want het zonnetje scheen zowaar nog.
Vandaag is dan ook de 1e dag dat het ’s middags niet heeft geregend. Aan het einde van de middag, want hier wordt nog serieus siësta gehouden, een wasmachine met beddengoed gedraaid. Daarna in de droger gedaan waar hij helaas niet volledig droog uit is gekomen. Nu de was maar aan de waslijn gehangen buiten zodat hij morgenvroeg verder kan drogen. Morgen nog een wasmachine vullen met kleding zodat als ik hier vrijdag aan rijdt bijna alle kleding schoon is. En de koelkast een keer schoonmaken omdat ik dat niet meer heb gedaan sinds ik uit Sarajevo ben vertrokken.
De camping in Pescasseroli heeft me weer energie gegeven
Pas vanaf gisteren begon ik te merken dat ik lichamelijk weer meer energie kreeg. Wat erg fijn is. Nu proberen dat zo te houden. In de planning voor de komende dagen heb ik het zo kunnen maken dat ik P4N camperplaatsen, camping en vrij staan goed heb kunnen afwisselen. Zo kan ik dan ook regelmatig een dag of twee op 1 plaats blijven staan.
Nu vermoed ik dat er morgen niet veel bijzonders meer zal gebeuren dus zal ik vrijdag, 22 augustus, na mijn rit pas weer een stukje schrijven.
Kort info stukje Pescasseroli: schapen, beren en twee keer hoogseizoen
Pescasseroli ligt op een hoogte van 1167 meter in de vallei van de Sangro. Het stadje kent een rijke historie die volledig is gevormd door de transumanza. Dit is de seizoensgebonden migratie waarbij herders hun kuddes schapen tussen de bergen en de laaglanden verplaatsten. Eeuwenlang vormde deze vorm van veeteelt de belangrijkste inkomstenbron voor de inwoners van het dorp. De herders gebruikten voor deze grote trek speciale, brede graswegen door het landschap. Het dorp is hierdoor de officiële startplek van een van de langste historische herderspaden van Italië. Deze route heet officieel het Tratturo Pescasseroli-Candela en loopt vanaf hier helemaal naar Zuid-Italië.
Pescasseroli als hart van het nationale park
Het dorp Pescasseroli is de officiële hoofdzetel en het administratieve centrum van het omringende Park Abruzzo. Dit Nationaal Park Abruzzo, Lazio en Molise werd opgericht in 1922. Het is daarmee het oudste nationale park van de Apennijnen. De oprichter van het park, Erminio Sipari, kwam trouwens zelf uit dit dorp. Vanaf de start zijn alle centrale kantoren hier gevestigd. Daarom geldt de gemeente als de functionele hoofdstad van dit beschermde natuurgebied.
Twee keer hoogseizoen in Pescasseroli
Het toerisme in deze regio kent twee heel duidelijke piekperiodes. Het zomerse hoogseizoen valt in juli en augustus. Deze periode trekt voornamelijk wandelaars, fietsers en natuurliefhebbers aan die de bergen in trekken.
Het winterse hoogseizoen start daarentegen zodra de sneeuw valt, ergens tussen december en februari. Het gebied rondom de Monte Vitelle verandert dan in een skiresort. Dit wintersportgebied beschikt over 15 skipistes met een totale lengte van zo’n 20 kilometer. Deze pistes worden bediend door vijf skiliften.
Van dorpskerk tot berenopvang
Hoewel de natuur de grootste rol speelt, heeft de dorpskern een aantal specifieke culturele locaties die je kunt bekijken. Ten eerste is er de dertiende-eeuwse parochiekerk Santi Pietro e Paolo. Deze kerk staat bekend om een historisch zwart houten Mariabeeld. Ten tweede staat in het centrum het Palazzo Sipari. In dit grote herenhuis werd de bekende Italiaanse filosoof Benedetto Croce geboren. Ten slotte herbergt de buitenrand van het centrum het officiële bezoekerscentrum van het Park Abruzzo. Dit centrum beschikt over een natuurmuseum en een wildopvang waar gewonde wolven en beren worden verzorgd.
Kort info stukje: Monte delle Vitelle, de berg boven Pescasseroli
Van 1236 naar 1817 meter
Het skigebied ligt direct op de hellingen van de berg Monte delle Vitelle. Om de pistes op de berg te bereiken, hoef je gelukkig niet eerst de berg op te lopen. Want het dalstation van de vierpersoonsstoeltjeslift, Orsa Maggiore, ligt namelijk net buiten de dorpskern van Pescasseroli. En bevindt zich op een hoogte van 1236 meter. Vanuit het dorp brengt de lift je in een paar minuten naar het bergstation op 1817 meter hoogte.
20 kilometer aan skipistes in Pescasseroli
Zodra er sneeuw valt, verandert deze berg in een skiresort. Het skigebied rondom de Monte delle Vitelle heeft in totaal 15 skipistes, waardoor die afdalingen samen een lengte van zo’n 20 kilometer hebben. Het netwerk bestaat uit drie stoeltjesliften en twee sleepliften om de skiërs te vervoeren.
Bovendien zijn de routes verdeeld in verschillende niveaus. Er liggen bijvoorbeeld een aantal brede blauwe en rode pistes voor de gemiddelde skiërs. Voor ervaren sporters is er de zwarte piste Direttissima, die erg steil naar beneden loopt.
Dezelfde skipistes, een heel andere afdaling
Wanneer de sneeuw weer weg is, worden de pistes daarentegen gebruikt als wandelpaden. Je kunt dan de stoeltjeslift nemen naar het bergstation. Vanaf daar loop je in ongeveer twee uur via de rode en blauwe skipistes terug naar het dal. Deze routes gaan welbehoorlijk steil naar beneden.
Omdat er in het zomerseizoen geen sneeuw ligt, liggen de pistes vol met losse stenen. Wat voor slechte grip zorgt tijdens het afdalen. Hoge schoenen en eventueel wandelstokken helpen tegen uitglijden. Halverwege staat een klein cafétje. Dit is ideaal voor wandelaars en skiërs om even uit te rusten, iets te eten en tussendoor op te warmen.
