Avonturen in Kroatië beginnen met wallen, gravel en een grijze lucht
Avonturen in Kroatië begonnen voor mij met vermoeide ogen en een lichaam dat nog nadreunde van het off‑road rijden van gisteren. Op 16 juni werd ik rond 6.45 uur wakker. Niet vroeg voor mijn doen, maar na zoveel gravelkilometers voelde het als midden in de nacht. Ik deed het rustig aan tijdens het klaarmaken voor vertrek.
In tegenstelling tot de afgelopen dagen was de lucht grijs en tegen de tijd dat ik wilde vertrekken vielen de eerste druppels al. Het begin van de rit verliep gelukkig soepel. Tot mijn verrassing was ik zó in Kroatië. Bij de grensovergang hoefde ik niet eens mijn paspoort te laten zien. Toch voelde het vreemd om een officiële grens over te steken. We zijn zó gewend aan doorrijden tussen Nederland, Duitsland en België dat een grens ineens weer “echt” voelt.
Nummerplaten, bergen en het besef dat mijn avonturen in Kroatië nu écht gestart zijn
Eenmaal in Kroatië veranderde het landschap niet echt – nog steeds heerlijk tussen veel bergen met smalle wegen. Alleen de nummerplaten met HR verraadden dat mijn avonturen in Kroatië nu echt begonnen waren.
Supermarktraadsels en Lidl logica
Vandaag voor het eerst sinds Duitsland weer in een Lidl geweest. Die vreemd tegelijkertijd vertrouwd aanvoelt. Een paar verschillen zijn de hoeveelheid groenten en fruit – die is beduidend minder dan in Nederland. Ook zijn er bijna geen kleine verpakkingen vlees te vinden en daar waar bij ons de kipfilet netjes per filet is gesneden is, zit hier de hele filet aan elkaar zodat je hem zelf in tweeën kunt delen. Brood zoals wij dat voorgesneden kennen, kunnen ze hier niet. Je koopt een brood ongesneden of je koopt broodjes. Wat wel tof was, was dat deze Lidl pretzels en pretzelbroodjes had. Dus er maar meteen twee gescoord 😊.
Wat wel lastig is, is dat ik niets begrijp van de tekst die op de producten staat omdat dat allemaal in Kroatisch, Sloveens of een andere Slavische taal is. Maar goed na zoeken en plaatjes bekijken toch gevonden wat ik nodig had. Tja… ook dit soort supermarktraadsels blijken gewoon deel uit te maken van Monty en mijn avonturen in Kroatië.
Een slagboom, een smal pad en avonturen in Kroatië die je niet plant
Na de Lidl zijn Monty en ik via de nodige kleine weggetjes weer op een gravelweg uitgekomen. Naarmate we verder reden, zagen we het weggetje langzaam maar zeker smaller worden. Je kon ook zien dat er minder vaak verkeer over kwam doordat er grassen in het midden van de gravelweg groeiden. Na circa twintig kilometer lagen er met regelmaat grotere rotsblokken op de weg waardoor het rijden uitdagender werd.
Op een mooie open plek, tussen de bomen, een koffiepauze ingelast en daarna de weg vervolgd naar het stuk dat ons weer op asfalt zou moeten brengen. Net voordat we de asfaltweg bereikten zat er een slagboom in de weg – die op slot zat en waarom… ik heb geen idee. De slagboom stond letterlijk 100 meter vanaf de asfaltweg waar ik op moest draaien. Onderweg was nergens iets aangegeven over deze afsluiting. Dus ja, dat was even een gigantische gggggrrrrrr!
Terug over hetzelfde pad — want avonturen in Kroatië zijn nooit saai
Omdraaien kon ik niet, dus ik moest een paar honderd meter achteruit. Terugrijdend ging het weggetje omhoog en omlaag, gelukkig zonder grote hoogteverschillen. Alsof dat nog niet genoeg was, kwamen er ook nog een paar bochten bij kijken. Maar goed, uiteindelijk kwamen Monty en ik op een T-splitsing waar ik hem kon draaien. Ik kan je wel verklappen dat dat stuk achteruit rijden gepaard is gegaan met de nodige peentjes zweten en af en toe een minder aardig woord uit frustratie.
Zweet, frustratie en een T splitsing
Op deze T-splitsing de auto stilgezet en gekeken of Monty en ik een andere weg konden nemen om die, vermaledijde, slagboom te vermijden. Helaas was de enige optie omdraaien en de 40 kilometer terug rijden. Kortom: urenlang dezelfde gravelweg teruggereden en uiteindelijk weer bij het begin beland – blijkbaar is “heen én terug over hetzelfde pad” ook onderdeel van mijn avonturen in Kroatië.
Het enige positieve aan deze dag gravel rijden was dat het een mooie omgeving was en ik weer beter off-road heb leren rijden. Op de terugweg duurde het wel eventjes voor ik weer van de rust, stilte en een wegspringend hert kon genieten.
Vastlopen, locals en GPS ellende
Toen ik weer op de verharde weg zat, ben ik via een enkelbaans weg richting de kust gereden. Onderweg kwam ik door een dorp waar ik hopeloos vast kwam te zitten omdat de GPS daar niet goed functioneerde. Toen ik de hulp inriep van een “local”, gaf hij aan dat ik niet de enige ben die hier tegenaan liep. Dat deed me een tikkie beter voelen. Maar doordat ik inmiddels al behoorlijk moe was van het inspannende rijden, werd ik er niet echt vrolijker van. Aan de andere kant was ik wel blij dat ik niet de enige was die hier moeite mee had.
Eindelijk stoppen: moe, leeg en toe aan rust
Uiteindelijk door zijn aanwijzingen op de juiste weg terecht gekomen die me op de E65, oftewel de 8, kustweg bracht. Ik had willen rijden tot Senj maar besloot onderweg bij de eerste de beste camping die ik tegenkwam te stoppen. Ik was op! Dat werd uiteindelijk Autokamp “Punta Pivole”.
Storm, slaapgebrek en Monty’s nachtelijke schommelshow
Daar heb ik Monty naast de camper van Duitsers gezet met de kont in de wind om zo min mogelijk last van de storm te hebben. Desondanks ging Monty naarmate de avond en nacht die volgde steeds meer op en neer, doordat de wind draaide. En van slapen, daar kwam weinig van terecht. Want Monty besloot er een nachtelijke schommelshow van te maken, waardoor het soms net leek alsof we op zee dobberden.
Avonturen in Kroatië beginnen met storm, slaaptekort en een vroeg vertrek
Doordat ik vanaf een uur of twee niet meer heb geslapen ben ik vanochtend, 17 juni, om 5.15 uur maar opgestaan. Want toen begon het licht te worden. Het waaide nog steeds mega dus alles in de camper opgeruimd en toen pas naar de auto gelopen om naar het toiletgebouw te rijden. Want ik wilde de watertank vullen. Hier heb ik ook pas o.a. de Gopro’s in de auto gedaan want hier was ik enigszins beschut van de wind.
Vroeg op pad — en windkracht 6 ging gezellig mee
Nadat de watertank gevuld was, alle ramen dicht waren, deur op slot en toen was het tijd om te vertrekken. Ik weet niet meer precies hoe laat het was, of beter gezegd hoe vroeg. Maar ik dacht dat ik net na 6.30 uur aan het rijden was, vergezeld door windkracht 6. Voor vandaag stonden geen lastige wegen op de planning – wel wat kleine wegen maar niets echt spannends qua rijvaardigheden. Wel wat kleinere wegen, maar niets spannends qua rijvaardigheden. Dus eigenlijk gewoon een rustige rijdag binnen mijn avonturen in Kroatië.
Rustige wegen, mooie uitzichten en avonturen in Kroatië die eindelijk even meewerken
De eerste twintig à dertig kilometer reden we over de E65, de Kroatische kustweg met mooie vergezichten. En met de opkomende zon erbij gaf dat een prachtige lichtval. Wat het rijden wel lastig maakte, was de wind die vol op Monty stond. Ik merkte toen goed hoe krachtig hij was, want het leek alsof hij Monty gewoon stil wilde zetten.
Het kasteel viel tegen, de koffie niet
Pas toen we de kustweg verlieten om landinwaarts te rijden, hadden Monty en ik eindelijk minder last van de wind. Daarna reed ik ongeveer een uur door, want ik had een stop ingepland bij Vratnik Castle. Alleen bleek het kasteel nog maar een toren met een stukje muur te zijn. Het panoramische uitzicht was gelukkig wél mooi. Maar een koffiestop zat er hier niet in, want de wind blies nog steeds flink door. Dus nadat ik van het uitzicht had genoten, ben ik maar weer doorgereden. Niet veel later zag ik langs de kant van de weg een stalletje met twee houten beren ervoor. En omdat er net achter dat stalletje een restaurant lag, besloot ik daar te stoppen. Bij het stalletje kocht ik lokale kaas, honing en een paar vijgen, en bij het restaurant dronk ik een cappuccino.
Avonturen in Kroatië brengen me naar Pećinski Park Grabovača — maar de grot blijft dicht
Daarna reed ik verder en binnen niet al te lange tijd mocht ik de betaalde snelweg op. Na een twintigtal kilometers verliet ik die alweer, zodat ik via een mooie weg naar Pećinski Park Grabovača kon rijden. Vanaf de snelweg was het nog zo’n 65 kilometer, en daarom hield ik tussendoor nog een koffiestop bij Gacko Dolina. Hier had ik een prachtig uitzicht over de rivier Gacko en de vallei waar hij doorheen liep. Bovendien was het een fijne plek om even de benen te strekken. Vervolgens kwam ik net na twaalven bij het park aan — een mooie plek om even op adem te komen tijdens mijn avonturen in Kroatië.
Grot op pauze, ik op relaxstand — morgen ondergronds
De middag heb ik vervolgens niet veel meer gedaan dan wat slapen, lezen en een klein stukje lopen om de benen te strekken. Bovendien zat een bezoek aan de grot er vandaag niet in. Er was namelijk iets met de elektra, waardoor de grot tijdelijk gesloten was. Dit was erg jammer, want Pećinski Park Grabovača is het enige Europese nationale grottenpark. Daarom heb ik met de jongen van de informatiebalie afgesproken dat ik morgen om 13.30 uur met de gids mee naar de grot ga. Hiervan zijn de kosten, grot met gids, €14. Voor de overnachting hoef ik gelukkig niet te betalen. Ook morgen blijf ik nog een dagje hier, zodat ik verder kan bijtanken en ’s middags nog een stukje door het park kan lopen tijdens mijn avonturen in Kroatië.
Een rustige avond, drie campers en een stil einde van deze dag
Tenslotte is het hier nu heerlijk rustig. Want we staan er maar met drie campers en ik verwacht dat het morgenavond ook zoiets zal zijn 😊. Mijn oogjes beginnen nu weer dicht te vallen, dus ik ga mijn bedje opzoeken — hopelijk ben ik morgen weer fit.
Welterusten allemaal!
Korte info: Gacka Dolina
De Gacka Dolina is een brede, groene vallei in de Kroatische regio Lika, gevormd door de heldere karstrivier Gacka. Deze rivier behoort tot de langzaamst stromende karstrivieren van Europa, waardoor het water uitzonderlijk zuiver blijft. De omgeving bestaat uit open graslanden, kleine akkers, bronnen en rustige waterlopen die een belangrijk leefgebied vormen voor diverse planten- en diersoorten. Verspreid door de vallei staan typisch witte huizen die kenmerkend zijn voor dit landelijke gebied. Dankzij de combinatie van kalksteenbodem, bronnen en het rustige karakter is Gacka Dolina een geliefde plek voor wandelen, fietsen en uitzichtpunten. Het gebied ligt tussen Otočac en omliggende heuvels en vormt een rustig natuurgebied in het Kroatische binnenland.
Korte info: Pećinski Park Grabovača
Pećinski Park Grabovača, bij het dorp Perušić in de Kroatische regio Lika, is het enige officiële grottenpark van Europa. Het gebied staat bekend om zijn bijzondere karstlandschap en meerdere grotten, waarvan Špilja Samograd de meest indrukwekkende is. Deze grot werd in 1889 beschreven door de Kroatische geoloog Dragutin Hirc, die als eerste de geologische waarde van het gebied vastlegde.
In Samograd zie je hoge zalen vol stalactieten, stalagmieten, kolommen en golvende kalklagen. Ook de andere grotten in het park tonen typische karstvormen: smalle gangen, druipsteenwanden, kalkterrassen, natuurlijke schachten en kamers die door water zijn uitgesleten.
Het landschap bestaat uit dichte bossen, kalksteenformaties en stille paden die langs verschillende grotingangen lopen. Ondergronds leven verschillende vleermuissoorten, terwijl je boven de grond buizerds, herten en zeldzame karstplanten kunt tegenkomen. Grabovača is een uniek natuurgebied waar geologie, biodiversiteit en rust samenkomen op een klein maar bijzonder rijk stukje Kroatië.
Avonturen in Kroatië beginnen vandaag met uitslapen en frisse berglucht
Vannacht heerlijk geslapen 😊 – het was lekker afgekoeld. Daardoor ben ik, 18 juni, pas na 8.30 uur opgestaan. Hierdoor had ik voldoende tijd om op het gemakje wakker te worden en alles bij elkaar te zoeken wat ik nodig had voor het grotbezoek tijdens mijn avonturen in Kroatië. Rond 10.15 moest ik bij het infokantoortje zijn, omdat de guided tour om 10.30 uur zou beginnen. Nadat ik mijn kaartje had gekocht, ben ik naar de ingang van de grot gelopen.
Een Brits echtpaar, vogelspotten en onverwachte gezelligheid
Onderweg kwam ik een echtpaar tegen – Britten, bleek later – dat naar een vogel stond te kijken. Natuurlijk vroeg ik, nieuwsgierig als ik ben, waar ze naar keken. Die vraag zorgde ervoor dat we gezellig kletsend samen naar de grot ingang liepen en ook tijdens en na de tour regelmatig aan de praat waren. Zij waren hier voor een redelijk korte vakantie. Het was fijn om weer eens ongedwongen in het Engels te kletsen zonder na te hoeven denken welke woorden wel of niet te gebruiken. Want hoewel sommige Kroaten best redelijk Engels spreken, zijn er ook genoeg die net de basis beheersen. Kortom: ik kon “teacher‑mode” even uitzetten 😊.
Gladde trappen en een uitdagende start van de rondleiding
De tour duurde ongeveer een uurtje en je komt dan in vier grotkamers. Maar voordat je bij de ingang bent, mag je eerst de nodige stappen omhoog. Bij de ingang van de grot mag je er vervolgens een heel aantal naar beneden. De treden zijn in de gehele grot ongelijkmatig van hoogte en bovendien erg glad en slipperig, waardoor je de reling goed vast moet houden om niet onderuit te gaan. In de laatste kamer ben ik de laatste trap niet meer opgegaan – mijn heupen gaven aan dat het genoeg was geweest.
Minder opsmuk, meer natuur: grotten die mijn avonturen in Kroatië verrassend anders maken
Bezoek technisch was deze grot een stuk uitdagender dan die in Postonja. Er was veel minder toeristische opsmuk, wat aan de ene kant tof was, maar aan de andere kant ervoor zorgde dat de grotten in Postonja mooier waren. Daar kon je door de optimale verlichting de stalagmites, stalactites en stalagnites beter bewonderen, omdat je de kleurschakeringen beter zag. Waardoor het weer een totaal andere ervaring geeft in mijn avonturen in Kroatië.
Het slotstuk van dit avontuur in Kroatië: Stijgen, zweten en koele lucht
Tenslotte liepen we vanuit de laatste kamer weer via de gladde, glibberige trappen naar de uitgang. Ik heb onderweg wel een paar keer moeten stoppen om op adem te komen. Want op de heenweg was het grootste gedeelte afdalen en nu moesten we al die meters weer stijgen. Wat wél lekker was, was de koele temperatuur in de grot – die het hele jaar rond de 8°C ligt. Vooral vanochtend was het buiten erg vochtig, iets waar je in de grot geen last van had.
Vlinders, cappuccino en administratie: ook dát hoort bij avonturen in Kroatië
Tijdens het teruglopen naar de parkeerplaats heb ik nog de nodige vlinders gezien, die echter niet stil wilden blijven zitten om op foto of film vereeuwigd te worden. Op de parkeerplaats heb ik afscheid genomen van de Britten. Daarna ben ik teruggelopen naar Monty en heb ik een lekkere cappuccino gedronken, want het was tijd om even bij te tanken van het traplopen. Ondertussen heb ik mijn administratie bijgewerkt en gekeken naar de rit van morgen, waarna het lunchtijd was.
Vanmiddag heb ik weer een stukje vlog ge‑edit, zodat die binnenkort ook klaar is. En ook dit is een klein onderdeel van mijn avonturen in Kroatië.
Een Flora pad, muggenaanvallen en jeukende souvenirs tijdens mijn avonturen in Kroatië
Uiteindelijk aan het eind van de middag nog een stukje gelopen – eindelijk het Flora pad gevonden. En wat bleek: ze hebben de route maar 1 kant uitgezet – geen wonder dat ik hem gisteren niet kon vinden. De route liep langs 2 voor het publiek afgesloten grotten en door en tussen bomen heuvel op en af. Van de muggen of andere mij lekker vindende insecten heb ik weer genoeg jeukende aandenkens gekregen. En ben nu dus maar flink met After Care aan het smeren want het worden nogal grote bulten.
Avonturen in Kroatië eindigen vandaag met afkoelen, koken en vroeg naar bed
Na terugkomst was ik goed bezweet. Daarom besloot ik even buiten op de trap met een glas drinken en een Kindle‑boek te gaan zitten lezen om wat af te koelen. Toen ik voldoende afgekoeld was, heb ik eten gemaakt, de afwas gedaan en ben ik mijn blog van vandaag gaan tikken. Na het afsluiten van deze entry ga ik alvast wat dingen in Monty leggen, zodat dat morgenvroeg weer tijd scheelt. Daarna nog even tv kijken en mijn bed opzoeken, omdat ik morgen weer rond 6.00 uur wil opstaan. Zo ben ik de hitte een stukje voor tijdens mijn avonturen in Kroatië.
Dus wederom “welterusten en slaap zacht”!
