Warmte, wegen en Monty bepalen de dag
Warmte, wegen en Monty bepaalden vanochtend, 31 mei, meteen hoe de dag zou verlopen. Om 7.00 uur werd ik wakker; het was al 18°. Later zou het nog veel warmer worden, tot 28° met een gevoelstemperatuur van 30°. Om lekker wakker te worden, nam ik een douche in plaats van een “bucket wash”, wat heerlijk was. Alleen degene die de douche heeft ontworpen mag nog even terug naar school: er was geen bankje of plank om kleding op te leggen of even op te zitten. Bovendien zat de knop om water te krijgen midden in het aankleedgedeelte, in plaats van bij de kraan ☹.
Warmte, wegen en Monty vragen om concentratie
Nadat ik mezelf een beetje had opgefrist, ruimde ik de laatste rommel op en legde GoPro’s in de auto. Daarna sprak ik nog even met Giorgino en vertrok rond 9.00 uur. Het begin van de rit ging voorspoedig. Maar tijdens de klim naar de top over een stuk parcours van de Giro vroegen warmte, wegen en Monty om volledige alertheid. De weg was op sommige stukken net iets breder dan Monty. En bovendien ging het via scherpe, steile haarspeldbochten omhoog, waardoor ik extra goed moest opletten.
Bochten en uitdagingen
Warmte, wegen en Monty vereisten extra concentratie bij iedere bocht. Mijn rechtervoet voelt inmiddels 10 kilo zwaarder 😉, zodat ik het gas beter kan doseren. Bij de steile bochten moest ik vaak terugschakelen naar de 1, en daarna soms in de 1 blijven of doorschakelen naar de 2 op iets langere rechte stukken. Zo merk ik dat ik nu beter kan inschatten welke versnelling bij welke bocht past. Echter, bij een keer moeten stoppen vanwege een tegenligger, omdat we net langs elkaar pasten, liet ik maar meteen wat wielrenners passeren. Wat ze erg fijn vonden. Maar het stil staan op een steil stuk voelde nog erg eng, omdat de mega scherpe bochten van dag 2 nog in mijn geheugen zaten. Gelukkig kon ik met de extra zware voet en powerknop in één keer wegrijden. Dit lukte gelukkig ondanks de constante uitdaging van warmte, wegen en Monty.
Giro d’Italia route: Extra focus
Ik denk dat ik over het Giro d’Italia stuk ruim een uur heb gedaan. Ik was dan ook erg blij toen ik net na 10 uur boven was. Hier kon ik Monty aan de kant zetten op een stuk gravel en even bijtanken. Want zo geconcentreerd rijden is erg vermoeiend. Ook paste ik de route aan, omdat ik wist dat er nog meer beklimmingen en twisties zouden volgen. Ik verlegde de route naar een iets grotere landelijke weg en ging iets eerder de Autostrada op dan gepland. Tijdens de afdaling vond ik net na een bocht een mooie parkeerplek met uitzicht over een dal. Hier pauzeerde ik om mijn energie terug te krijgen na de uitdagingen van warmte, wegen en Monty.
Hitte, tabletproblemen en smalle wegen: Zweten door de warmte, wegen en Monty
Omdat het zo warm was, liep de tablet met de route een aantal keer vast. Daardoor moest ik wat extra kilometers in de hitte maken. Zweten door de warmte, wegen en Monty was dan ook onvermijdelijk. Op de A22 ging het daarna vanzelf. De vermoeidheid van het rijden op smalle weggetjes en de klim verdween langzaam. Ik had nooit gedacht dat je kon uitrusten van snelweg rijden 😊 – zo leer je elke dag iets nieuws.
Peschiera P4N: Monty past precies
In Peschiera moest ik flink zoeken en een paar keer omdraaien, want de route was soms onduidelijk. Uiteindelijk vond ik de P4N plek. Voor de toegangsboom stond een bord “complet”. Omdat ik anders een heel stuk achteruit had moeten rijden, drukte ik op de hulpknop om te vragen of ik op het terrein mocht draaien.
De mevrouw van de bewaking liet weten dat er toch een plekje was voor een kleine camper 😊. Joepie! Monty paste precies. Het terrein was niet helemaal level, maar zelfs koken lukte zonder dat de pannen van de inductieplaat vielen. Rond 14.30 uur kwam ik er aan. Haalde even adem, pakte wat spullen uit Monty en ging met een boek in de schaduw zitten.
Daarna een late lunch, want onderweg was nergens een stopplek. De rest van de middag en vroege avond bleef ik buiten; in Monty was het te heet om iets te doen. Na het eten deed ik de afwas, zette de GoPro-footage op de laptop en laadde de batterijen op.
Nu, na negenen, is het een beetje uit te houden in Monty. Vannacht blijft het warm, dus alle ramen en deur blijven open met horren naar beneden.
Genieten na een dag vol warmte, wegen en Monty
Nadat ik aankwam (ca. 14.30 uur) en mezelf enigszins had georganiseerd, ben ik lekker met een boek in de schaduw onder een boom gaan zitten. En heb ik een hele late lunch gehad, want onderweg was nergens ruimte om te stoppen.
De rest van de middag en begin van de avond heb ik buiten gezeten, want in Monty was het door de warmte veel te heet om iets te doen. Dit blog schrijf ik dan ook laat. Na het warme eten eerst de afwas gedaan, GoPro footage op de laptop gezet en batterijen opgeladen. Nu na negenen is het een beetje uit te houden in Monty. Ook vannacht wordt het weer erg warm, dus alle ramen blijven open met de horren naar beneden.
Vanmiddag besloot ik om morgen nog hier te blijven, ondanks de hoge P4N kosten, maar dat zal wel met het toerisme te maken hebben. Morgen wordt het wederom erg warm en als ik maandag in Chioggia aankom, zijn er hopelijk minder mensen die een P4N plekje nodig hebben. Dit geeft me de gelegenheid om morgenvroeg vlog 2 af te maken en een beetje door Peschiera te lopen.
Morgenavond hoop ik ergens een lekkere pizza te kunnen eten met als toetje een verkoelend ijsje. Nu ga ik nog even buiten zitten voordat ik mijn bedje inrol. Om nog even na te genieten van een dag vol met warmte, wegen en Monty.
Warmte, wegen en Monty in Peschiera – maar vandaag alleen warmte
Vandaag, 1 juni, begon mijn dag in Peschiera met een handwasje, zodat alles weer enigszins schoon was. Want met Chioggia voor de boeg is het wel heel fijn als alles schoon is. De warmte zorgde ervoor dat alles snel opdroogde. Een meneer naast me, toen ik aan de wasbak in de weer was met de Scrubba washbag vroeg zich af wat het was. Ik maakte hem duidelijk dat het een waszak was. Hij bleek een Italiaanse meneer te zijn en, zoals ik had gemerkt, spreken ze hier nauwelijks Duits of Engels.
In de schaduw bij Monty
Toen ik weer bij Monty was, hing ik de was op en ging in de schaduw verder met vlog 2. De warmte deed me denken aan de vele eerdere dagen vol warmte, wegen en Monty, maar vandaag genoot ik vooral van de schaduw bij Monty.
Tegen lunchtijd was de laptop leeg, dus toch maar een verlengkabel meenemen om buiten met stroom te kunnen werken. Na de lunch liep ik Peschiera in – langs de Marina, wat kleine straatjes in en de kerk bezichtigd. Toen vond ik het wel genoeg met de hitte en liep op het gemakje terug naar de P4N-plek om in de schaduw te lezen en aan mijn vlog te werken.
Lekker uit eten aan het eind van een warme dag
Eind van de middag vroeg ik de mevrouw van de P4N, dezelfde die mij eerder m’n plekje had gegeven, of ze een restaurant in de buurt kon aanraden. Ze raadde er één aan tegenover de camping. Hier konden ze pas na 19.00 uur terecht, dus even na zevenen ernaartoe gelopen.
Ze hadden een mooi tafeltje binnen voor mij, want buiten was het te heet. Helaas geen pizza, dus weer voor polenta met gevogelte gegaan. Het eten smaakte prima. Tussendoor sprak ik met de eigenaresse; hun eten en wijnen waren lokale, biologische producten.
Het uit eten gaan was een lekkere manier om de dag in de warmte af te sluiten, met Monty veilig op de P4N.
Opruimen in Monty
Na het eten terug naar Monty en alvast een beetje opgeruimd zodat ik dat morgenvroeg niet allemaal hoefde te doen – scheelde weer wat tijd. Daarna was het tijd om te gaan slapen; oogjes dicht en snaveltjes toe.
Met warmte, wegen en Monty richting Chioggia
Vandaag, 2 juni, was ik vroeg wakker. Ondanks de warme nacht had ik toch redelijk geslapen 😊. Vandaag rij ik naar Chioggia. Hier had ik zin in, want als ik de omschrijvingen van Chioggia lees, zou het er erg mooi moeten zijn. Tegen 9.00 uur was ik gewassen, had ik een lekker kopje thee op en lag alles weer op zijn vaste plaats in Monty. Dus tijd om te vertrekken.
Echter, voordat de rit echt begon, had ik al ergens een afslag gemist. Begon goed dus! Maar goed, na even omkeren zaten we gelukkig op de juiste weg. Net buiten Peschiera was het tijd om boodschappen te doen, zodat we in ieder geval konden eten. De warmte, wegen en Monty maakten het even zoeken in het begin meteen tot een klein avontuur.
Rit naar Chioggia: saaie wegen, bijzondere uitzichten
Daarna begon de rit eigenlijk pas “echt”. Het zou de meest saaie rit tot nu toe worden, omdat het landschap niet echt afwisselend was. Er was totaal geen leuk parkeerplekje om koffie te drinken of de lunch te nuttigen. Zelfs de benzinepompen waren gesloten. Maar goed, toch lukte het om ergens langs de weg koffie te drinken en de lunch te nuttigen.
Pas aan het einde van de rit, net voor ik Chioggia binnenreed, werd het landschap mooi. Ik reed over een dijk door een estuarium, een bijzondere plek waar zoet water van rivieren samengaat met zout water van de oceaan. Hier zat zelfs een groepje flamingo’s, wat gaaf was om te zien.
Aankomst en afkoelen bij Monty
Uiteindelijk arriveerde ik ergens na tweeën op de P4N, die ook weer een veredelde parkeerplaats was. Dat wist ik van tevoren natuurlijk! Met hulp van één van de security guards haalde ik een kaartje uit de automaat, want ik snapte de machine niet goed. Uiteindelijk kon ik de slagboom passeren en vond ik een plaats voor Monty. In de volle zon, dat wel helaas. Toen lekker in de schaduw van Monty bijgekomen van de rit en de hitte. Na een dag van warmte, wegen en Monty was het fijn om even te ontspannen.
Avondwandeling en rust na een dag warmte, wegen en Monty
Aan het eind van de middag liep ik langs het water naar Chioggia, wat best een leuke wandeling was – maar het aangenaamste was de verkoelende wind. In Chioggia zelf was het weer snikheet en benauwd. Ook waren er al erg veel mensen op de been en was het bijna over de hoofden lopen. Ik ben dan ook niet mega lang in het centrum gebleven – het was mij echt te druk. Ook zag ik geen leuk restaurantje om een pizza te eten, dus zonder gegeten te hebben liep ik weer terug naar Monty. Daar aangekomen maakte ik wat lichts klaar om te eten, dronk nog wat, las wat en rolde uiteindelijk mijn bedje in.
In de hitte Chioggia verkennen
Op 3 juni, na weer een zwoele, warme nacht, stond Chioggia op het programma. Nadat ik wat zaken had geregeld en volledig wakker was, wandelde ik richting de stad. Het was heerlijk om langs het water te lopen. Het viel me meteen op dat het een stuk minder druk was dan gisteren, wat ik erg prettig vond.
Gisteren had ik een plattegrond gekregen van een lieve P4N-Italiaanse buurvrouw. Daarop bekeek ik rustig wat ik wilde zien. Vroeg in de ochtend was de warmte van de zon al duidelijk merkbaar. Een teken dat het weer een hete dag zou worden.
De combinatie van warmte, een rustig pad en het weten dat Monty veilig op de P4N stond zorgde ervoor dat mijn wandeling ontspannen en prettig verliep.
Bezoek aan de kathedraal en Corso del Popolo
Ik begon mijn bezoek bij de kathedraal Santa Maria Assunta, oftewel St. Maria van de Hemelvaart. De huidige kathedraal werd gebouwd op een oudere kerk, die waarschijnlijk al in de 8e eeuw aan Maria gewijd was. Rond 1000 na Chr. begon men met de bouw van een nieuwe kathedraal in “Ravenna-stijl”. Helaas verwoestte een brand deze in 1623. In 1624 begon de wederopbouw, en in 1627 vond de eerste mis plaats. De jaren daarna werden altaars en beelden toegevoegd, en in 1648 werd de kathedraal officieel ingewijd. In 1988 stortte het dak van het transept in, wat later werd herbouwd.
Binnenin straalde de kathedraal rust uit en was het heerlijk koel, een fijn contrast met de warmte buiten. Daarna liep ik op mijn gemak over de Corso del Popolo, de hoofdstraat van Chioggia. Langs deze straat liggen meerdere kerken, waaronder een kapel die ik ook bezocht. Net als de kathedraal was deze licht vanbinnen en verder eenvoudig ingericht.
Langs de straat liggen diverse restaurantjes en kleine winkeltjes. Aan het einde bevindt zich de Ponte de Vigo, de bekendste brug van Chioggia, met een prachtig uitzicht over het water. Kijk je de andere kant op, dan zie je meerdere bruggen over het kanaal. Vandaar liep ik terug naar de vismarkt. Helaas was ik te laat voor verse vis, maar de geur hing nog steeds in de lucht. Het gebouw zelf leek op veel markthallen, maar de ingang – Portale a Prisca, gemaakt door Amleto Sartori – viel op door het mooie beeldhouwwerk. Ik sloot mijn bezoek af met een cappuccino.
Toen had ik Chioggia eigenlijk wel gezien. Het was weer erg warm en benauwd. Vergeleken met Venetië viel de stad tegen, vooral omdat het vaak Klein Venetië wordt genoemd. Had ik geweten dat het niet zo veel voorstelde, dan had ik Chioggia waarschijnlijk overgeslagen.
Uitrusten bij Monty
De rest van de middag bracht ik door met een lieve Nederlandse P4N-buurman, om een paar kleine reparaties aan Monty uit te voeren. Twee zijkoven kwamen los; achteraf had de timmerman beter parapluschroeven kunnen gebruiken. Na overleg met hem en met Donmar, inclusief foto’s en tekeningen via de app, hebben we het weer vastgezet. Als ik terugkom, mag Gert-Jan, de timmerman, een permanentere oplossing bedenken. Voor nu ben ik hem en Donmar erg dankbaar voor de suggesties en het snelle contact.
’s Avonds was het tijd om wat te eten. Ik bracht de avond gezellig kletsend door met de buurman en zijn vrouw. Gelukkig koelde het flink af vergeleken met de vorige avond, waardoor slapen veel prettiger was. Voor de volgende ochtend had ik het alarm gezet en liet ik later dan gewoonlijk mijn oogjes dichtvallen. Blij dat alles weer in orde was met Monty, kon ik ontspannen de nacht in.
